1. مواد بسته بندی کاغذ
بسته بندی کاغذی یکی از سنتی ترین و دوستدار محیط زیست ترین انتخاب ها در صنایع غذایی است. مواد رایج بسته بندی کاغذی شامل مقوای سفید، کاغذ کرافت و مقوای راه راه است.
مقوای سفید، به دلیل سطح تمیز و صافی که دارد، اغلب برای بسته بندی{0}غذاهای مرغوب مانند شکلات ها و شیرینی ها استفاده می شود. از مزایای آن می‌توان به کیفیت چاپ خوب، امکان طرح‌ها و رنگ‌های زیبا و همچنین درجه خاصی از سفتی و محافظت را نام برد. با این حال، توجه به این نکته مهم است که مقوای سفیدی که مستقیماً با غذا تماس پیدا می‌کند، باید از مواد غذایی{3} ساخته شده باشد و از انواع حاوی مواد سفیدکننده فلورسنت اجتناب شود.
کاغذ کرافت به دلیل ظاهر طبیعی و روستایی خود مورد علاقه است و اغلب برای بسته بندی نان، میوه های خشک و سایر غذاها استفاده می شود. کاغذ کرافت سفید نشده و بکر ایمن ترین است، اما کیفیت چاپ آن به دلیل رنگ آن محدود است. کاغذ کرافت دوام خوبی دارد و به ویژه برای بسته بندی هایی که نیاز به سطح خاصی از محافظت در برابر رطوبت دارند، مناسب است.
کارتن ها عمدتاً برای بسته بندی بیرونی و بسته بندی حمل و نقل مواد غذایی استفاده می شوند. عملکرد بالشتکی عالی آنها به طور موثر از محتویات محافظت می کند. هنگام انتخاب کارتن، توجه داشته باشید که آیا مواد لایه داخلی با استانداردهای تماس با مواد غذایی مطابقت دارد یا خیر.
2. مواد بسته بندی پلاستیکی
بسته بندی پلاستیکی به دلیل سبک بودن، ضد آب بودن و مقرون به صرفه بودن نقش حیاتی در بسته بندی مواد غذایی ایفا می کند. مواد متداول عبارتند از PET، PP و PE.
PET (پلی اتیلن ترفتالات) شفافیت بالایی دارد و معمولا در بطری های نوشیدنی و جعبه های شیرینی شفاف استفاده می شود. مزیت آن در خواص ممانعت کننده عالی آن نهفته است که به طور موثر از ورود اکسیژن جلوگیری می کند و عمر مفید مواد غذایی را افزایش می دهد. PET قابل بازیافت است، اما ممکن است مواد مضر را در دمای بالا آزاد کند و برای غذای داغ نامناسب باشد.
PP (پلی پروپیلن) مقاومت حرارتی خوبی دارد و می توان از آن برای بسته بندی مواد غذایی قابل استفاده در مایکروویو استفاده کرد. انعطاف پذیری بیشتری نسبت به PET دارد و معمولا در فنجان های ماست و ظروف فست فود استفاده می شود. PP نسبتا بی خطر است، اما ممکن است با استفاده طولانی مدت شکننده و پیر شود.
PE (پلی اتیلن) در دو نوع وجود دارد: HDPE و LDPE. HDPE سخت تر است و برای بطری های شیر استفاده می شود، در حالی که LDPE نرم تر است و برای فیلم چسبناک استفاده می شود. پلی اتیلن ارزان و نسبتا ایمن است، اما خواص مانع آن نسبتا ضعیف است.
هنگام انتخاب بسته بندی پلاستیکی، اطمینان از مطابقت مواد با استانداردهای تماس با مواد غذایی و اجتناب از استفاده از مواد بازیافتی یا انواع حاوی نرم کننده ضروری است.
3. بسته بندی مواد مرکب
مواد کامپوزیت مزایای مواد مختلف را برای رفع نیازهای بسته بندی پیچیده تر ترکیب می کنند. نمونه‌های رایج عبارتند از آلومینیوم{1}}کامپوزیت‌های پلاستیکی و کاغذ{2}}کامپوزیت‌های پلاستیکی.
کامپوزیت های پلاستیکی{0}آلومینیوم دارای خواص بازدارندگی عالی هستند، به طور موثر نور، اکسیژن و رطوبت را مسدود می کنند و معمولاً برای غذاهای مایع مانند شیر و آب میوه استفاده می شوند. این نوع بسته بندی ماندگاری طولانی دارد، اما بازیافت آن نسبتاً پیچیده است.
کامپوزیت‌های کاغذی{0}پلاستیک سازگاری با محیط‌زیست کاغذ را با مقاومت پلاستیک در برابر رطوبت ترکیب می‌کنند و معمولاً برای کاسه‌های نودل فوری، فنجان‌های قهوه و غیره استفاده می‌شوند. هنگام انتخاب کاغذ-کامپوزیت‌های پلاستیکی، توجه داشته باشید که آیا لایه پلاستیکی داخلی با استانداردهای غذایی مطابقت دارد یا خیر و اطمینان حاصل کنید که برای استفاده طولانی مدت از درجه حرارت بالایی برخوردار نیست.
